Aanvang 15:00u

Op het programma staan:

TOELICHTING OP HET PROGRAMMA

Johan Halvorsen: Suite Ancienne (opus 31)

Johan Halvorsen (1864-1935) was een Noors componist die rond het jaar 1900 een van de belangrijkste musici in Noorwegen was. Hij werd aanvankelijk opgeleid tot violist en bracht het tot concertmeester van orkesten in Zweden, Schotland, Duitsland en Finland. Naast zijn optredens als solist, ontwikkelde hij zich ook tot componist.

Vanaf 1893 keerde hij definitief terug naar Noorwegen; hij was verbonden aan het Filharmonisch orkest van Bergen als concertmeester en dirigent en aan het Nationaal Theater van Oslo. Hij componeerde veel: kamermuziek, opera- en toneelmuziek en orkeststukken. De Noorse volksmuziek is duidelijk terug te vinden in zijn composities.

Suite ancienne bestaat uit vijf delen: Intrata, Air con variazioni, Gigue, Sarabande en Bourrée, die bedoeld waren om het avondvullende toneelstuk Barselstuen (Kraamkamer) van de Noors-Deense toneelschrijver Ludvig Holberg (1684-1754) te omlijsten. De compositie is ook aan hem opgedragen. Het ‘ancienne’ in de titel verwijst naar de stijl waarin de muziek geschreven is. De suite doet daarom denken aan muziek van bijvoorbeeld Joseph Haydn of aan de Eerste symfonie van Sergei Prokofjev. Een deel vertoont grote gelijkenis met de muziek van Edvard Grieg (Sarabande).

Maurice Ravel: Ma mère l’oye

Joseph-Maurice Ravel (1875-1937) was een Frans componist; vanaf zijn zevende jaar had hij pianolessen en vanaf zijn veertiende jaar studeerde hij piano en compositie aan het conservatorium in Parijs. Hij ontwikkelde een geheel eigen stijl, met veel buitenlandse invloeden. Die stijl werd door de gevestigde orde op het conservatorium niet gewaardeerd, waardoor grote prijzen uitbleven. 

Vaak componeerde hij zijn muziek eerst voor piano en maakte hij daar later een orkestversie van. Zo ook Ma mère l’oye, cinq pièces infantines voor orkest uit 1911, een bewerking van een eerder versie voor vierhandig piano. Hij koos de verhalen uit de Sprookjes van Moeder de Gans van Charles Perrault (1697) en uit andere bronnen. 

De delen zijn: Pavane de la Belle au Bois dormant (Doornroosje), Petit Poucet (Klein Duimpje), Laideronnette, Impératrice des Pagodes (Laideronnette, Keizerin van de Pagoden), Les entretiens de la Belle et de la Bête (Belle en het Beest) en Le jardin féerique (De toverachtige tuin).

Max Bruch: Concert voor klarinet en altviool (opus 88)

Max Bruch (1838-1920) was een Duits componist, die vanaf zijn veertiende jaar componeerde en aanvankelijk veel bekendheid verwierf, o.a. met zijn eerste grote vioolconcert. Hij componeerde veel, maar veel van zijn werk raakte ook in de vergetelheid. Voor zijn muzikale zoon Max Felix, die klarinet speelde, componeerde hij o.a. een Concert voor klarinet en altviool en piano, dat in 1911 werd omgewerkt voor klarinet, altviool en orkest.

Het werk bestaat uit drie delen:  Andante con moto, Allegro moderato , Allegro molto.